۸ نتیجه برای ریختهگری
مهدی علیزاده، حسین ادریس و علی شفیعی، ،
دوره ۲۷، شماره ۲ - ( ۱۰-۱۳۸۷ )
چکیده
احد صمدی، معصومه غایب لو ،
دوره ۳۴، شماره ۲ - ( ۴-۱۳۹۴ )
چکیده
برای ارزیابی تأثیر افزودن جوانهزا بر ایجاد ریزساختار درجهبندی شده در ریختهگری گریز از مرکز، دو استوانه از کامپوزیت
Al-۱۳,۸wt.%Mg۲Si، یکی دارای یک درصد وزنی ماده جوانهزای Al-۵Ti-B و دیگری فاقد ماده جوانهزا، در یک ماشین ریختهگری گریز از مرکز عمودی ریختهگری شد. سپس ترکیب شیمیایی، ریزساختار و فازهای ریزساختاری در مقاطع شعاعی مختلف استوانههای ریختگی بهترتیب با استفاده از روش پلاسمای جفت شده القایی (ICP)، میکروسکوپهای نوری و الکترونی روبشی و پراش سنجی اشعه X مورد مطالعه قرار گرفتند. نتایج نشان میدهند که بهواسطه رژیم گرمایی حاکم بر ریختهگری استوانه و نوع انجماد خاص حاکم بر دگرگونی یوتکتیکی در کامپوزیت دارای ماده جوانهزا، ترکیبات دارای تیتانیم و بور حاصل از ماده جوانهزا در حین انجماد از لایه خارجی به لایه میانی استوانه پس زده شده، منجر به تشکیل ذرات اولیه Mg۲Si و فاز غیریوتکتیکی Al(α) در لایه میانی میشوند. همچنین بهخاطر چگالی پایین ذرات Mg۲Siاولیه و جدایش آنها در خلاف جهت نیروی گریز از مرکز (مطابق رابطه استوکس)، یک تجمع بالایی از آنها در لایه داخلی استوانههای ریختگی پس از انجماد مشاهده میشود.
مرتضی سروری، مهدی دیواندری،
دوره ۳۵، شماره ۲ - ( ۶-۱۳۹۵ )
چکیده
در پژوهش حاضر فرایند ریختهگری گریز از مرکز برای تولید جفت فلزی منیزیم-آلومینیم مورد استفاده قرار گرفت. مذاب منیزیم در دمای ۷۰۰ درجه سانتیگراد با نسبتهای حجمی مذاب-جامد ۵/۱ و ۳ درون جامد آلومینیمی پیشگرم شده تا دمای ۴۵۰ درجه سانتیگراد و در حال دوران در سرعتهای ۸۰۰، ۱۲۰۰، ۱۶۰۰ و ۲۰۰۰ دور بر دقیقه ریختهگری شد. نمونهها درون دستگاه ریختهگری گریز از مرکز تا رسیدن به دمای ۱۵۰ درجهی سانتیگراد به آرامی سرد شدند. بررسیهای تاثیر نسبت حجمی مذاب-جامد نشان داد که افزایش نسبت حجمی از ۵/۱ به ۳، به دلیل غلبه نیروی انقباضی بر برایند نیروهای وارد بر فصل مشترک، منجر به از بین رفتن اتصال متالورژیکی در فصل مشترک منیزیم-آلومینیم میشود. بررسیهای تحلیل میکروسکوپی الکترونی مجهز به طیفسنج پراش انرژی پرتو ایکس (EDS) و پرتو ایکس (XRD) نشان داد که ترکیبات بین فلزی Al۳Mg۲ و Al۱۲Mg۱۷ و ساختار یوتکتیک δ+Al۱۲Mg۱۷ (δ محلول جامد منیزیم در آلومینیم) در فصل مشترک تشکیل میشوند. تصویر میکروسکوپی نیروی اتمی (AFM) از سطح آلومینیم نشان داد که سطح در ابعاد اتمی دارای پستی و بلندی است که میتواند منجر به تشکیل حفرههای گازی در فصل مشترک شود.
سهیل توسلی، مهرداد عباسی، رامین تهوری،
دوره ۳۵، شماره ۲ - ( ۶-۱۳۹۵ )
چکیده
هدف از این مقاله، بررسی تشکیل ترکیبات بینفلزی در فصل مشترک دوفلزی آلومینیوم و مس است که از روش ریختهگری مرکب مذاب آلومینیوم درون لوله مسی جامد تولید میشوند. مکانیزم تشکیل ترکیبات بینفلزی در فصل مشترک و اثرات دمای بارریزی مذاب آلومینیوم و دمای پیشگرم لوله مسی جامد بر نوع و ضخامت ترکیبات بینفلزی بررسی شد و ریزساختار فصل مشترک Al/Cu بهوسیله میکروسکوپ نوری و رِیزتحلیلگر پروب الکترونی (EPMA) شناسایی شد. نتایج مبین این است که فصل مشترک از سه لایه اصلی شامل لایه I ترکیب یوتکتیک α-Al/Al۲Cu ، لایه II ترکیب بینفلزی Al۲Cu(θ) و لایه III شامل چندین ترکیب بینفلزی مانند AlCu، Al۳Cu۴، Al۲Cu۳ و Al۴Cu۹ تشکیل شده است. با توجه به ترکیب هایپریوتکتیک مذاب، در فصل مشترک ابتدا لایه II با مکانیزم جوانه زنی و رشد فاز θ، سپس لایه I با مکانیزم انحلال و انجماد و در انتها لایه III با مکانیزم استحاله فازی حالت جامد بهوجود آمده است. افزایش دمای مذاب آلومینیوم و پیشگرم مس جامد منجر به افزایش ضخامت ترکیبات بینفلزی در فصل مشترک و در نتیجه افزایش مقاومت الکتریکی ویژه و کاهش استحکام پیوند Al/Cu شد که با توجه به نتایج آزمون تجربی به نظر میرسد استحکام پیوند تحت تأثیر ضخامت لایههای II و III باشد.
مهران حق شناس گرگانی، محمد میرکاظمی، فرهاد گلستانی فرد،
دوره ۳۷، شماره ۴ - ( ۱۲-۱۳۹۷ )
چکیده
در این پژوهش، رفتار جریانی و پایداری دوغاب متشکل از نیترید سیلیسیم، آلومینا، ایتریا و نشاسته، با هدف توسعه روش ریختهگری ژلی با استفاده از نشاسته برای ساخت قطعات نیترید سیلیسیمی متخلخل بررسی شده است. برای پایدارسازی دوغاب، از پراکندهساز دولاپیکس سی ای ۶۴ (Dolapix CE۶۴) استفاده شد. تأثیر عواملی چون اکسید کردن سطحی پودر نیترید سیلیسیم، مقدار پراکندهساز، میزان بار جامد و مقدار نشاسته بر رفتار جریانی و گرانروی دوغابهای متشکل از نیترید سیلیسیم و نشاسته بررسی شد تا دوغابی پایدار و با گرانروی مناسب بهدست آید. اکسید کردن سطحی پودر نیترید سیلیسیم در دمای ۸۰۰ درجه سانتیگراد بهمدت دو ساعت باعث کاهش گرانروی دوغاب شد. بهترین حالت مقدار پراکندهساز ۴/۰ درصد وزنی نسبت به بار جامد بهدست آمد. همچنین دوغابهایی با بار جامد ۳۰ تا ۴۰ درصد حجمی و مقدار نشاسته ۵/۷ تا ۲۵ درصد حجمی نسبت به بار جامد دارای گرانروی مناسب و پایداری کافی برای ریختهگری بودند.
محمد رجبی، محمد شاهمیری، محسن قنبری،
دوره ۳۷، شماره ۴ - ( ۱۲-۱۳۹۷ )
چکیده
در این پژوهش، اثر بور و زیرکونیوم بر ریزساختار و خواص مکانیکی آلیاژهای بر پایه Fe۳Alمورد مطالعه قرار گرفته است. بهمنظورآلیاژسازی از کوره القایی تحت خلأ استفاده شد و ریختهگری در قالب فلزی صورت گرفت. بررسیهای ریزساختاری، فازشناسی، خواص مکانیکی فشاری، کششی و همچنین شکستنگاری روی نمونهها انجام گرفت. بر اساس مشاهدات ریزساختاری، ریزساختار آلیاژها بهصورت دندریتی است و فازهای رسوبی بهطور عمومی در مناطق بین دندریتی حضور دارند. افزودن بور و زیرکونیوم موجب تشکیل فازهای رسوبی بورایدی ولاوه در آلیاژ میشود. بررسی تأثیر عناصرآلیاژی افزوده شده به آلیاژ نشان میدهد، زیرکونیوم بهعلت تشکیل فازهای لاوه بیشترین تأثیر را بر بهبود خواص مکانیکی آلیاژها دارد. بررسی مکانیزم شکست در بین آلیاژها، حاکی از شکست ترد در آنها است..
هومن هادیان، محسن حداد سبزوار، محمد مزینانی،
دوره ۳۹، شماره ۴ - ( ۱۲-۱۳۹۹ )
چکیده
در این پژوهش تأثیر اضافه کردن براده بر ریزساختار قطعات آلومینیومی ریختهگری شده بهروش ریختهگری تحت فشار مطالعه و امکان تغییر ساختار آلیاژ آلومینیوم ۳۸۰ در قالب فلزی با افزودن براده بررسی شد. ریزساختار قطعه بیشتر از دانههای آلفا، فاز یوتکتیک و ترکیبات بین فلزی و تخلخل تشکیل شده است. بهعلت وقوع شرایط غیرتعادلی انجماد در سیستم آلیاژی حاضر، برای محاسبه کسر وزنی جامد از معادله شایل با تعیین مقدار دقیق ضریب توزیع تعادلی توسط روش تجزیه شیمیایی خطی میکروسکوپ الکترونی روبشی در مجاورت یک فاز بین فلزی در زمانهای مختلف همزدن و همچنین معادلات حاکم بر تجزیه حرارتی استفاده شد. درنهایت با استفاده از تحلیل شار حرارتی در بوته، پیشبینی علمی درخصوص میزان بهینه افزودن براده، زمان همزدن و دمای باریزی بهدست آمد. میزان فاکتور شکل در دمای بهینه ۵۹۰ درجه سانتیگراد برابر ۰/۶۴۳ اندازهگیری شد. مطابق با تصاویر میکروسکوپی نوری از نمونههای ریختهگری شده، روش افزودن براده (قرار دادن آن در کف یا اضافه کردن به سطح) و افزایش دمای تزریق، تأثیر بسزایی در کسر وزنی جامد تشکیل شده، مورفولوژی دانههای آلفا و ریزساختار نهایی آلیاژ دارد.
بهنام شریفیان، غلامحسین برهانی، احسان محمدشریفی،
دوره ۴۱، شماره ۲ - ( ۸-۱۴۰۱ )
چکیده
در این پژوهش جهت تشکیل ذرات تقویتکننده بوراید تیتانیوم و اکسید آلومینیوم بهصورت درجا در زمینه آلومینیوم ۷۰۷۵، از افزودن ترکیب پودر آسیابکاری شده %Al-۲۴TiO۲-۲۰B۲O۳ wt درون مذاب آلومینیوم ۷۰۷۵ استفاده شده است. برای یافتن دمای واکنش بین پودرهای آسیابکاری شده آلومینیوم، اکسید تیتانیوم و اکسید بور از آنالیز حرارتی افتراقی (DTA) بهره گرفته شد. نتایج آزمون پراش پرتوی ایکس مخلوط پودری آسیابکاری شده که در کوره اتمسفر آرگون تحت دمای ۷۵۰ درجه سانتیگراد قرار گرفته بود، وجود ترکیبات بوراید تیتانیوم و اکسید آلومینیوم را نشان داد. همچنین نتایج میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) از مخلوط پودری توزیع یکنواختی از ذرات اکسید تیتانیوم و اکسید بور در زمینه آلومینیوم را نشان داد. ۶ درصد وزنی از مخلوط پودری آسیابکاری شده تحت اتمسفر محافظ نیتروژن، در دمای ۷۵۰ درجه سانتیگراد به مذاب آلومینیوم ۷۰۷۵ اضافه شد. مذاب کامپوزیت هیبریدی آلومینیوم ۷۰۷۵/ بوراید تیتانیوم- اکسید بور داخل قالب مسی ریخته شد. عملیات اکستروژن گرم بر روی کامپوزیتهای ریختهگری شده به روش ریختهگری گردابی، در دمای ۴۶۵ درجه سانتیگراد با نسبت اکستروژن ۶:۱ و سرعت اکستروژن ۵ میلیمتر بر ثانیه انجام شد. میکرو ساختار و خواص مکانیکی نمونهها مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM) نشان داد ذرات درجای بوراید تیتانیوم در ابعاد نانومتری تشکیل شدهاند. استحکام کششی کامپوزیت اکسترود شده به ۴۹۶ مگاپاسکال رسید که این مقدار حدوداً ۴ برابر بیشتر از استحکام کششی آلیاژ ریختهگری شده آلومینیوم ۷۰۷۵ بود.