۲ نتیجه برای کاربردهای پزشکی
سید محمد صادق نوربخش، سید محمد عترتی خسروشاهی،
دوره ۳۰، شماره ۲ - ( ۱۰-۱۳۹۰ )
چکیده
نانوپوستههای طلا نوع تازهای از نانوذراتاند که شامل یک هسته سیلیکایی و یک پوسته طلا هستند. با تغییر قطر هسته وضخامت پوسته ونسبت این دو پارامتر میتوان ویژگیهای نوری نانوپوستهها را به گونهای تنظیم کرد که در بازه طیف مرئی تا فروسرخ نزدیک بیشترین جذب را داشته باشد. هدف از این تحقیق، ساخت و مشخصه یابی نانوپوستههای طلا برای کاربردهای پزشکی و به ویژه برای لحیم کاری لیزری پوست بود. برای ساخت نانوپوستههای طلا روش استوبر۱ به کار رفت. نانوپوستههای طلا با دو ترکیب گوناگون مواد اولیه ساخته و با استفاده از تحلیلهای طیف سنجی فرابنفش- مرئی۲، طیف سنجی فروسرخ (FTIR)، پراش پرتو ایکس (XRD) و میکروسکوپی نیروی اتمی (AFM) ویژگییابی شدند. نتایج طیف سنجی فروسرخ اتصال گروههای آمینی به سطح هسته سیلیکا را به اثبات رساند. طیف جذبی بین ۴۷۰ تا nm۶۰۰ یا قله جذب بین ۵۳۰ تا nm۵۶۰ برای نمونههای نانوپوسته دیده شد. بر اساس پراش پرتو ایکس نیز سه قله (۱۱۱)، (۲۰۰)و (۲۲۰) که نشان دهنده وجود طلاست قابل تشخیص بود. میکروسکوپی نیروی اتمی نیز نشان داد که قطر نانوپوستههای ساخته شده در حدود nm ۱۰۰ وضخامت لایه طلا حدود nm ۱۰ است.نتایج طیف جذبی مرئی- فرابنفش نشان میدهد که این نانوپوسته را میتوان همراه با لیزرهای مرئی مانند لیزر آرگون و لیزرهای فروسرخ مانند لیزر دیود برای کاربردهای پزشکی مورد استفاده قرار داد.
محمدرضا تحریری، فتح الله مضطرزاده، مجید راز، مازیار عاشوری،
دوره ۳۲، شماره ۱ - ( ۴-۱۳۹۲ )
چکیده
در این تحقیق، نانوذرات مگنتیت ۱ به روش همرسوبی شیمیایی از محلولی شامل نمک های آهن در محیط قلیایی تحت گاز نیتروژن و در دمای اتاق ، سنتز شدند. در این فرایند از پلی وینیل الکل ۲ به عنوان سورفکتانت ۳ استفاده شد. سپس نانوذرات مگنتیت توسط تکنیک هایی شامل پراش اشعه ایکس ۴ طیف سنجی فروسرخ ۵، میکروسکوپ الکترونی روبشی ۶، میکروسکوپ الکترونی عبوری ۷، گرمانگاشت های تغییر جرم ۸ و آزمون حرارتی افتراقی ۹، محاسبه سطح ویژه نانوذرات ۱۰ ، دستگاه مغناطش سنج ارتعاشی ۱۱ مشخصه یابی شدند. همچنین خواص رئولوژیکی نانوسیال های حاوی مگنتیت توسط دستگاه رئومتر بررسی شدند. در پایان، سمیت سلولی نانوذرات مگنتیت به ترتیب توسط سلولهای ۳T۳ از طریق شمارش سلولی و فیبروبلاست توسط میکروسکوپ نوری ۱۲ ارزیابی شد. نتایج نشان داد که نانوذرات مگنتیت با پوشش پلی وینیل الکل گزینه ی مناسبی برای کاربردهای پزشکی اند.