۱. ۱. حسنی پاک، ع. ا. ۱۳۸۹. زمین آمار (ژئواستاتیستیک). انتشارات دانشگاه تهران. تهران.
۲. ۲. عزیزیان، ا.، و ع، شکوهی. ۱۳۹۳. توسعه روشی برای تخمین شماره منحنی حوضه با استفاده از مفهوم مازاد اشباع (مطالعه موردی: حوضه آبریز کسیلیان). تحقیقات منابع آب ایران ۳(۱۰): ۳۷-۲۶.
۳. ۳. قهرودی تالی، م. ۱۳۸۵. ارزیابی مدل SCS-CN در تخمین رواناب (مطالعه موردی: حوضه آبریز سد امیر کبیر کرج). جغرافیا و توسعه. ۴(۷): ۱۹۸-۱۸۵.
۴. ۴. محمدی مطلق، ر.، ن. جلال کمالی و ا. جلال کمالی. ۱۳۹۳. ارزیابی رابطه SCS در تعیین تلفات اولیه باران در حوضه آبریز دالکی. علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی، علوم آب و خاک ۶۷(۱۸): ۱۲۱-۱۰۹.
۵. ۵. مصطفیزاده، ر.، ا. سعدالدین، ع. ر. بهرهمند، ب. شیخ و ح، نظرنژاد. ۱۳۸۹. ارزیابی اثرات هیدرولوژیک طرح آبخیزداری جعفرآباد استان گلستان با استفاده از مدل HEC-HMS. مهندسی و مدیریت آبخیز (۲)۲: ۹۳-۸۳.
۶. ۶. واعظی، ع. و م. عباسی. ۱۳۹۱. کارایی روش شماره منحنی رواناب (SCS-CN) در برآورد رواناب در حوضه آبخیز تهمچای، شمالغرب زنجان. علوم و فنون کشاورزی و منابع طبیعی، علوم آب و خاک ۶۱(۱۶): ۲۱۹-۲۰۹.