غلامرضا چگینی، برات قبادیان، محسن برکتین،
جلد 7، شماره 4 - ( زمستان 1382 )
چکیده
شرایط سخت نگهداری آبمیوهها و بهرهگیری از پودر آنها در صنایع مختلف غذایی سبب روآوری مصرفکنندگان و تولیدکنندگان به پودر آبمیوهها شده است. خشک کردن آبمیوهها بهصورت پودر از پیچیدهترین روشهای فرآوری میوههاست. خواص آبدوستی ترکیبات آبمیوه و ویژگیهای ترموپلاستیکی آنها پس از آبگیری، کنترل زمان خشک شدن و بردن از محفظه خشککن به قسمتهای بعدی را بسیار مشکل کرده است. دراین پژوهش با یک خشککن پاششی آزمایشگاهی، عوامل مؤثر بر رسوب پودر آبپرتقال بر دیوارههای خشککن بررسی شد. نتایج نشان میدهد که بدون بهرهگیری از مواد افزودنی به کنسانتره پرتقال، هیچگونه پودری تولید نمیشود. بهرهگیری از گلوکز مایع بهعنوان ماده کمکی خشک شدن در کنسانتره پرتقال، عملکرد را بالا برده و رسوب پودر را به میزان قابل توجهی کاهش میدهد. شرایط بهینه کاری خشککن پاششی برای خشککردن آب پرتقال با افزودنی گلوکز مـایع با دمای هـوای ورودی 130 درجه سانتیگراد، دمای هـوای خروجی 85 درجه سانتیگراد و مقدار تغذیه 15 میلی لیتر در دقیقه بهدست آمد. نتایج تجزیه و تحلیل آماری دادههای آزمایشگاهی نشان میدهد که پارامترهای دمای هوای ورودی و مقدار تغذیه بهصورت مستقل و در کنار هم، اثر معنیداری درسطح 1% بر عملکرد خشککن و رسوب دیواره دارند. با افزایش دمای هوای ورودی و مقدار تغذیه، عملکرد خشککن کاهش و رسوب دیواره افزایش مییابد. با وجود بهرهگیری از افزودنی مناسب، بین 14 تا 65% پودر بر دیوارهها رسوب کرد. نتایج آزمایشها نشان میدهد که عامل اصلی رسوب، دمای بالای دیواره است. برای جلوگیری از رسوب، باید دمای دیواره از دمای نقطه چسبندگی پودر پرتقال کمتر باشد. برای پودر پرتقال با رطوبت 2%، دمای نقطه چسبندگی 44 درجه سانتیگراد بهدست آمد. برای کنترل دمای دیواره، خشککنی با دیواره دو جداره و سیستم خنککننده دیواره پیشنهاد میشود.
