این مطالعه تأثیر چهار سیستم کوددهی - بدون کود، کود شیمیایی مبتنی بر اوره، کود گاوی و کود ترکیبی اوره و گاوی را بر معدنی‌شدن نیتروژن و عملکرد ماده خشک در سورگوم کشت‌شده در خاک لوم شنی با حاصلخیزی کم مورد ارزیابی قرار داد. پتانسیل معدنی‌شدن نیتروژن (N0) با استفاده از یک مدل سینتیکی مرتبه اول در بین تیمارهای مختلف کودی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که تیمارهای اوره در مقایسه با کود گاوی و تیمارهای ترکیبی، پتانسیل معدنی‌شدن نیتروژن بیشتری را نشان می‌دهند؛ به‌طوری که مقادیر N0 از 13/46 تا 17/89 میلی‌گرم نیتروژن در کیلوگرم خاک متغیر بود. کوددهی ترکیبی به طور مداوم مقادیر N0k بیشتری را تولید کرد که نشان‌دهنده افزایش در دسترس‌بودن نیتروژن و سرعت معدنی‌شدن است. تطابق بین اوج معدنی‌شدن نیتروژن و مراحل بحرانی رشد سورگوم دیده شد. بیشترین عملکرد ماده خشک با مصرف ۲۴۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار از کود ترکیبی حاصل شد؛ اگرچه مصرف ۱۶۰ کیلوگرم نیتروژن در هکتار از همان منبع نیز عملکرد مشابهی داشت. این یافته‌ها مزایای هم‌افزایی تلفیق کودهای آلی و معدنی را برای بهینه‌سازی پویایی نیتروژن و بهره‌وری محصول در خاک‌های کم‌حاصلخیز برجسته می‌کند.
