fa مقایسه روش‌های امتداد منحنی سنجه دبی به منظور برآورد دبی‌های متناظر با اشل‌های حداکثر عمومی Ggeneral پژوهشي Research اندازه‌گیری مستقیم دبی در رودخانه‌ها وقت‌گیر و پرهزینه است و گاهی در شرایط سیلابی به دلیل سرعت زیاد آب، زودگذر بودن آن و وجود مواد مختلف شناور در آب امکان‌پذیر نیست، بنابراین از رابطه بین دبی و تراز آب که به منحنی سنجه دبی معروف است، استفاده می‌شود. از طرفی در طراحی سازه‌های هیدرولیکی، حداکثر دبی سیل و حداکثر ارتفاع آن مورد نیاز است. در نتیجه برای محاسبه دبی‌های سیلابی باید منحنی سنجه دبی را با استفاده از روش‌های مناسب امتداد داد. در این مطالعه به منظور تعیین بهترین روش جهت امتداد منحنی دبی- اشل و برآورد دبی متناظر با اشل‌های بالا، روش‌های لگاریتمی، مانینگ، شزی و سرعت- سطح مقطع در 13 ایستگاه هیدرومتری در حوزه آبخیز کرخه در استان لرستان مقایسه شد. داده‌های اندازه‌گیری شده هر ایستگاه در طول یک دوره آماری 10 ساله جمع‌آوری شد. نتایج حاصل از محاسبه ریشه میانگین مربعات خطا (RMSE) و میانگین انحراف خطا (MBE) هر یک از روش‌ها نشان داد که روش لگاریتمی دارای دقت بهتری در مقایسه با سایر روش‌هاست و عمدتاً برای امتداد منحنی در ایستگاه‌های با دبی متوسط پایین مناسب است. روش سرعت- سطح مقطع بعد از روش لگاریتمی مخصوصاً در ایستگاه‌های با دبی متوسط بالا، نتایج خوبی ارائه داد. روش‌های مانینگ و شزی کمترین دقت را داشتند. Direct measurement of discharge in rivers is time-consuming and costly, and sometimes, impossible under flood conditions because of the high speed of water, its transitory nature, and the existence of different floaters along the water. Therefore, the discharge-stage relation, known as Discharge Rating Curve is used. Moreover, to design hydraulic constructions, the maximum flood discharge and its maximum height are required. Therefore, to calculate the flood discharges, one should extend the discharge rating curve by using appropriate methods. In this study, in order to determine the best method for the extension of discharge-stage curve, and to estimate the corresponding discharge with high stages, the logarithmic method, the Manning method, the Chezy method, and the Area-Velocity method in 13 hydrometric stations at the Karkheh watershed in Lorestan province were compared. Data measured at each station were gathered for a ten-year statistical period. Results of calculating the Root Mean Square Error (RMSE) and the Mean Bias Error (MBE) for each method showed that the logarithmic method was more accurate than other methods, and it was more appropriate for the extension of the curve at the low average discharge stations. The Area-Velocity method, after the logarithmic method, especially at the stations with higher average discharge showed good results. The Manning and Chezy methods showed the least accuracy. رابطه دبی - اشل، منحنی سنجه دبی، حوزه آبخیز کرخه Stage-Discharge relation, Discharge rating curve, Kharkheh watershed 17 25 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1337-1&slc_lang=fa&sid=1 M. Ozhan محمد اوژن ozhanmohammad@gmail.com Yes M. Mahdavi محمد مهدوی No SH. Khalighi Sigaroudi شهرام خلیقی سیگارودی No A. H. Haghiabi امیر حمزه حقی‌آبی No