fa تأثیر فسفر و آهن بر رشد و ترکیب شیمیایی ذرت عمومی Ggeneral پژوهشي Research فسفر و آهن از عناصر غذایی ضروری گیاهانند. در خاک‌های آهکی ایران، به دلیل فراوانی کربنات کلسیم، و نیز پ-هاش بالا، قابلیت استفاده آهن کم می‌باشد. هم‌چنین، مصرف بیش از نیاز کودهای فسفردار ممکن است قابلیت استفاده آهن را کاهش دهد. هدف از این بررسی ارزیابی گلخانه‌ای تأثیر فسفر و آهن بر رشد و ترکیب شیمیایی ذرت (<em>Zea mays</em> L) بود. تیمارها شامل پنج سطح فسفر(صفر، 40، 80، 120 و 160 میلی‌گرم در کیلوگرم از منبع پتاسیم دی‌هیدروژن فسفات) و چهار سطح آهن (صفر، 5/2، 5 و 10 میلی‌گرم در کیلوگرم از مبنع سکسترین آهن) به صورت فاکتوریل، در چارچوب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار بود. گیاهان به مدت هشت هفته در یک خاک لومی سری چیتگر با نام علمی <em>Typic Calcixerepts</em> ، <em>thermic</em> ، <em>carbonatic</em> ، <em>fine-loamy</em> رشد کردند. نتایج نشان داد که کاربرد فسفر تا سطح 80 میلی‌گرم در کیلوگرم سبب افزایش وزن خشک قسمت هوایی گردید. غلظت و جذب کل فسفر با مصرف فسفر افزایش، ولی با کاربرد آهن کاهش یافت. کاربرد آهن تا سطح پنج میلی‌گرم در کیلوگرم، وزن خشک را افزایش، ولی در سطوح بالاتر آن را کاهش داد. غلظت و جذب کل آهن با کاربرد آهن افزایش، ولی با کاربرد فسفر کاهش یافت. با مصرف فسفر، غلظت روی و مس در گیاه به طور معنی‌داری کاهش پیدا کرد. غلظت منگنز در سطح 40 میلی‌گرم فسفر در کیلوگرم افزایش، ولی در سطوح بالاتر کاهش یافت. کاربرد آهن، غلظت روی و منگنز را در قسمت هوایی ذرت کاهش داد، ولی تأثیری بر غلظت مس نداشت. Phosphorus (P) and iron (Fe) are essential nutrients for plants. Iron availability is low in calcareous soils of Iran due to the excessive amounts of CaCO₃ and high pH. Overfertilization of P fertilizers may also decrease Fe availability. The objective of this study was to evaluate the effect of P and Fe on the growth and chemical composition of corn (<em>Zea mays</em> L.) under greenhouse conditions. Treatments consisted of a factorial arrangement of P rates (0, 40, 80, 120 and 160 mg kg-1 as KH₂PO₄) and Fe rates (0, 2.5, 5 and 10 mg kg^-1 as Fe EDDHA) in a completely randomized design with four replications. Plants were grown for 8 weeks in a loamy soil, calssified as Chitgar series (fine-loamy, carbonatic, thermic, Typic Calcixerepts). Results showd that P application up to 80 mg kg^-1 increased corn top dry matter. Corn P concentration and total uptake increased by P application but decreased by Fe application. Application of Fe up to 5 mg kg^-1 increased dry matter but decreased it at higher rates. Concentration and total uptake of Fe increased by Fe application but decreased by P application. Zinc and copper concentrations decresed significantly when P was added. Manganese concentration increased at 40 mg P kg^-1 but decreased at higher rates. Iron application decreased zinc and manganese concentrations but had no effect on copper. فسفر، آهن، تغذیه گیاه، ذرت، کربنات کلسیم، پ - هاش Phosphorus, Iron, Plant nutrition, Corn, Calcium carbonate, pH. 53 66 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-172&slc_lang=fa&sid=1 A. Ronaghi عبدالمجید رونقی Yes M. R. Chakerolhosseini محمدرضا چاکرالحسینی No N. Karimian نجف‌ علی کریمیان No