fa اثر افزودنی‌های مختلف بر کیفیت تخمیر سیلوی ارزن در شرایط آزمایشگاهی عمومی Ggeneral پژوهشي Research هدف از این آزمایش بررسی ویژگی‌های سیلوی ارزن تهیه شده در آزمایشگاه به‌عنوان یک علوفه جایگزین در سال‌ها‌ی خشک و تعیین اثر افزودنی‌ها بر کیفیت تخمیر آن بود. علوفه ارزن در دو مرحله شیری و خمیری نرم دانه، بدون افزودنی یا با استفاده از جو، ملاس، اسیدفرمیک ، تلقیح باکتری‌های تولید کننده اسید لاکتیک و ترکیب ملاس و باکتری در قالب یک طرح کاملاً تصادفی و به‌صورت فاکتوریل 2 * 6 سیلو شد. مرحله برداشت تأثیری بر مقدار دیواره سلولی، دیواره سلولی بدون همی سلولز، ظرفیت بافرینگ، کربوهیدرات‌های محلول در آب، نیتروژن نامحلول در شوینده اسیدی، نیتروژن آمونیاکی و قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی نداشت، ولی مقادیر ماده خشک، پروتئین خام و pH سیلو در دو مرحله برداشت به‌طور معنی‌داری متفاوت بود. وقوع تخمیر کلستریدیایی در سیلوهای شاهد منجر به اتلاف ماده خشک و افزایش سطوح نیتروژن آمونیاکی (24 درصد نیتروژن کل)، اسیدبوتیریک (2/0 درصد) و اسید استیک (33/1درصد) نسبت به سایر تیمارها شد. بین افزودنی‌ها کمترین نیتروژن آمونیاکی مربوط به افزودن اسیدفرمیک بود (54/4 درصد نیتروژن کل) و بالاترین تولید اسیدلاکتیک و کمترین اسید بوتیریک به ترتیب در تیمار حاوی ملاس و ترکیب ملاس و باکتری دیده شد. تعیین قابلیت هضم سیلوهای ارزن در آزمایشگاه نشان دهنده افزایش قابلیت هضم ماده خشک و ماده آلی همه سیلوهای حاوی افزودنی نسبت به سیلوی شاهد بود. افزودن ملاس و ترکیب ملاس و باکتری بیشترین قابلیت هضم ماده خشک را درپی داشت ( به ترتیب با 1/63 و 34/64 درصد)، ولی اختلاف معنی‌داری بین قابلیت هضم سیلوهای حاوی جو، اسیدفرمیک و باکتری دیده نشد. نتایج این آزمایش نشان داد که برای تهیه یک سیلوی با کیفیت ارزن، افزودن یک منبع کربوهیدرات محلول به سیلو ضروری بوده و بدون حضور این منبع کربوهیدراتی، تلقیح باکتریایی لزوماً سیلوی مناسبی تولید نخواهد کرد. The objective of this study was to evaluate the characteristics of millet silage prepared in laboratorial mini silos and to determine the effects of additives on its fermentation quality. Whole millet (<em>Panicum milliaceum</em>) was harvested at milk and soft-dough stages of maturity, left untreated or treated with ground barely, molasses, formic acid, lactic acid producing bacteria, and combination of molasses plus inoculant, and were ensiled in a completely randomized design in 2×6 factorial arrangement. Stage of maturity had no significant effect on NDF and ADF, buffering capacity, residual water soluble carbohydrate, acid detergent insoluble nitrogen, ammonia nitrogen and in vitro dry and organic matter digestibility however, values for dry matter, crude protein and pH were significantly different. Loss of dry matter, elevated NH₃-N (24% of total nitrogen) and increased butyric and acetic acid levels (.2 and 1.33% DM, respectively) in control silage indicated clostridial fermentation. Between treatments, the lowest NH₃-N was observed for silages treated with formic acid. Molasses and molasses plus inoculant produced higher lactic acid and lower butyric acid. Higher in vitro dry matter and organic matter digestibility showed positive effects of additive usage compared to control group. Addition of molasses and molasses plus inoculant resulted in higher in vitro dry matter digestibility (63.1 and 64.3 %, respectively), but no significant differences were observed between barely, formic acid and inoculant treated silages. Results of this study clearly showed the need for adding a source of water soluble carbohydrates to millet in order to obtain a good quality silage. Also inoculation of lactic acid bacteria does not necessarily promote homolactic fermentation if insufficient amounts of water soluble carbohydrates are presented. سیلوی ارزن، کربوهیدرات‌های محلول در آب، افزودنی‌ها Millet silage, Water-soluble carbohydrates, Additives 149 161 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-329&slc_lang=fa&sid=1 A. Asadi Alamoti علی اسدی الموتی Yes M. Alikhani مسعود علیخانی No Gh. Ghorbani غلامرضا قربانی No A. Samie عبدالحسین سمیعی No