fa مقایسه دو روش رهاسازی تخم بال توری سبز<span dir=ltr>[<i>Chrysoperla carnea</i> (Steph.)]</span> علیه شته سبز جالیز<span dir=ltr>(<i>Aphis gossypii</i> Glov.)</span> در شرایط گلخانه عمومی Ggeneral پژوهشي Research بال‌توری سبز [<em>Chrysoperla carnea</em> Steph] از دشمنان طبیعی مهم شته‌ها، به ویژه شته سبز جالیز (<em>Aphis</em> <em>gossypii</em> Glov) است. در این پژوهش دو آزمایش رهاسازی تخم بال‌توری روی گیاه خیار در قفس‌هایی به ابعاد70*70*40 سانتی‌متر و در گلخانه انجام شد. در آزمایش اول، رهاسازی تخم با روش کرایزوبگ (کیسه‌های توری مخصوص با 360 سوراخ در هر 215 سانتی‌متر مربع، 8 سانتی‌متر عرض و 12 سانتی‌متر طول) در هفت تیمار شامل نسبت‌‌های 1:1، 1:5،1:10، 1:15 و 1:20 (شکار: شکارگر)، و تیمارهای شاهد دارای گیاهانی با کیسه خالی و بدون آن صورت گرفت. این آزمایش یک بار در بهار و یک بار در پاییز انجام شد. در آزمایش دوم، بهترین نسبت‌های رهاسازی تخم در کنترل شته جالیز با دو روش کرایزوبگ و رهاسازی تخم به صورت مخلوط با خاک اره به عنوان ماده همراه آن مقایسه شد. رهاسازی تعیین شده در هر دو روش شامل نسبت‌های 1:1 و 1:5 (شکار: شکارگر) بود. تیمارهای شاهد در دو روش به ترتیب عبارت از کیسه خالی و خاک اره بودند. نتایج آزمایش اول نشان داد که نسبت‌های رهاسازی 1:1 و 1:5 در پاییز بدون اختلاف معنی‌دار، ولی در بهار دارای اختلاف معنی‌دار بودند. این اختلاف احتمالاً ناشی از تفاوت درجه حرارت بود. هم‌چنین، اثر متقابل تیمار و فصل نشان داد که بین نسبت‌های 1:5 و 1:1 در بهار و پاییز اختلاف معنی‌دار وجود ندارد. در آزمایش دوم نیز نسبت‌های رهاسازی 1:1 و 1:5 در روش خاک اره با یکدیگر، و با نسبت 1:1 در روش کرایزوبگ هیچ گونه اختلاف معنی‌دار نداشتند، در حالی‌که نسبت رهاسازی 1:5 کرایزوبگ با 1:1 در هر دو روش اختلاف معنی‌دار نشان داد. در عین‌‌حال، رهاسازی تخم در روش خاک اره با نکروزه شدن برگ‌های خیار همراه بود. Green lacewing, <em>Chrysoperla carnea</em> (Steph.), is one of the important natural enemies of cotton aphid, Aphis gossypii Glover. In this study, two experiments were conducted on cucumber plant in netted cages (70*70*40 cm) in a greenhouse. In the first experiment, Chryso-bags (special net bags with 360 holes per 2.5 cm² and 8 cm in width and 12 cm in length) were used. Seven treatments of release ratios included 1:1, 1:5, 1:10, 1:15 and 1:20 (predator: prey) and two control treatments with and without empty bags were compared. The experiment was conducted once in spring and once in autumn. In the second experiment, better release ratios were compared with two methods, Chryso-bag and sawdust as a carrier of eggs. Release ratios were 1:1 and 1:5 (predator: prey). Control treatments included only empty bag and sawdust, respectively. Results of the first experiment showed that the ratios of 1:1 and 1:5 were significantly different in spring, whereas they were not in autumn. The difference was probably due to the difference in temperature. Interaction between treatments and seasons showed that the ratios of 1:1 and 1:5 were not significantly different. In the second experiment, the release ratios of 1:1 and 1:5 in sawdust with each other and with 1:1 in Chryso-bags were not significantly different, while the ratio of 1:5 in Chryso-bag compared with 1:1 in both methods were significantly different. However, leaf necrosis was observed in the sawdust treatment. روش رهاسازی، بال‌توری سبز، شته سبز جالیز، مبارزه بیولوژیک Method of release, Chrysoperla carnea , Aphis gossypii , Biological control. 215 225 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-477&slc_lang=fa&sid=1 Z. Rafiei Karahroudi زهرا رفیعی کرهرودی Yes B. Hatami بیژن حاتمی No