fa استفاده از نشانگرهای RAPD برای شناسایی تغییرات ژنتیکی در مرغان ایستگاه تکثیر و اصلاح نژاد مرغ بومی مازندران عمومی Ggeneral پژوهشي Research به منظور شناسایی واریانس ژنتیکی مرغان ایستگاه تکثیر و اصلاح نژاد مرغ بومی مازندران با استفاده از نشانگرهای RAPD نمونه‌های خون از 100 قطعه مرغ و خروس تهیه و DNA آنها به روش بهینه یافته نمکی (Salting out) استخراج گردید. از 20 آغازگر مورد استفاده در این تحقیق 14 آغازگر توانستند باندهای مناسب و قابل قبولی را تکثیر نمایند. محصولات واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR) با استفاده از ژل آگارز 5/1 % الکتروفورز شد. با استفاده از این تعداد آغازگر140 باند شناسایی که از این تعداد 63 باند چند شکل و 77 باند یک شکل شناسایی شد. تعداد باندهای شناسایی شده به ازای هر آغازگر بین 16-4 با دامنه تغییرات 2100- 200 جفت باز بوده میزان چند شکلی بدست آمده در این جمعیت 45% بوده است بیشترین درصد چند شکلی مربوط به آغازگر PR-9 با 72% و کمترین درصد چند شکلی مربوط به آغازگر PR-14 با 16% نشانداده شد. فراوانی اشتراک باندی (BSF‌) برای هر آغازگر محاسبه و در دامنه 96/0-79/0 بوده است. تشابه ژنتیکی درون جمعیتی (WGS) بعنوان متوسط فراوانی اشتراک باندی و واریانس ژنتیکی محاسبه و مقدار آنها به ترتیب برابر 89/0 و 11/0 برآورد شد. در نتیجه سطح بالای چند شکلی بعد از ده نسل انتخاب می‌تواند مبین ارزیابی درست ژنتیکی‌‌‌، راه‌کارهای انتخاب مناسب و هم‌چنین اندازه مؤثر جمعیت می‌باشد. In order to detect genetic variation of native fowls in Mazandaran native Fowls breeding station, blood samples were collected from 100 male and female of birds (1:11). The DNA of the blood samples was extracted according to an optimized salting out protocol. The extracted DNA was amplified through polymerase chain reaction (PCR). Of the twenty random primers (10 mer) were used in this study, fourteen yielded satisfactory PCR. The total 63 polymorphic and 77 monomorphic bands were detected for the 14 primers. The number of bands displayed for each primer ranged from 4 to 16 with 200-2100 base pairs. The highest and lowest percentages of polymorphism band were observed for primer 9 (72%) and primer 14 (16%) respectively. The band sharing frequency was calculated for each primer, which ranged from 79 to 96. The genetic similarity within population and genetic variation were estimated as 89 and 11 percentage respectively. In conclusion, the existence of high level of polymorphism after ten generation of selection may indicate the accuracy of genetic evaluation program, suitable selection strategies and also large enough effective population size in this breeding flock. مرغ بومی مازندران، RAPD ، واریانس ژنتیکی Mazandaran native fowls, RAPD, Genetic variation. 331 338 http://jstnar.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2-708&slc_lang=fa&sid=1 A.R. Khanahmadi علیرضاخان احمدی Yes Gh. Rahimi قدرت اله رحیمی No A. Nejati-Javaremi اردشیر نجاتی جوارمی No S. Esmaeilkhanian سعید اسماعیل خانیان No