fa بررسی تأثیر متغیرهای انفجاری بر فصل مشترک، خواص مکانیکی و رفتار خوردگی اتصال غیرهمجنس فسفر برنز و فولاد St37 با استفاده از فرایند جوشکاری انفجاری تخصصي Special پژوهشي Research <div style="text-align: justify;">در این پژوهش به بررسی متالورژیکی و مکانیکی فصل مشترک حاصل از جوشکاری انفجاری فسفر برنز 8-92 به فولاد ساده کربنی 37St پرداخته شد. اثر متغیرهای جوشکاری انفجاری نظیر مقدار بار انفجاری و فاصله توقف بر شکل و ریزساختار فصل مشترک، خواص مکانیکی و رفتار خوردگی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش فاصله توقف و مقدار بار انفجاری، سرعت و زاویه برخورد افزایش یافت و این پدیده منجر به تبدیل فصل مشترک از حالت صاف به موجی شده و مناطق ذوب و جدا شده حاصل گشت. نتایج به دست آمده از تصاویر میکروسکوپی الکترونی روبشی (SEM) نشان داد که با افزایش فاصله توقف و مقدار بار انفجاری و به تبع آن افزایش سرعت برخورد، طول و ارتفاع امواج ایجاد شده در فصل مشترک افزایش یافت. آنالیز طیف‌سنجی تفکیک انرژی پرتو ایکس (EDS) و پراش پرتو ایکس (XRD) نشان داد که هیچ ترکیب بین فلزی در فصل مشترک اتصال حاصل نشد. همچنین نتایج حاصل از آزمون ریزسختی سنجی بیان کرد که به دلیل تغییر شکل پلاستیک و کارسختی ایجاد شده حاصل از برخورد شدید صفحات پایه و پرنده، سختی در اطراف فصل مشترک اتصال تا 25 درصد افزایش یافت. با انجام آزمون استحکام برشی مشخص شد که در تمام نمونه‌ها، شکست در لایه فسفر برنزی اتفاق افتاده و هیچ شکستی به دلیل جدایش نمونه‌ها از فصل مشترک رخ نداد. با انجام آزمون کشش مشخص شد که استحکام نهایی کششی با افزایش فاصله توقف و بار انفجاری از 430 به 488 مگاپاسکال رسید. آزمون‌های خوردگی پولاریزاسیون و طیف‌نگاری امپدانس (EIS) نشان داد که با افزایش انرژی برخورد، پتانسیل خوردگی کاهش و چگالی جریان خوردگی به طور چشمگیری از 5.5 به 13.2 میکرو آمپر بر سانتی‌متر مربع افزایش یافت.</div> <div style="text-align: justify;">In this study, the metallurgical and mechanical properties of the interface obtained by explosive welding of 8-92 phosphor bronze to St37 carbon steel were investigated. The effects of explosive welding parameters such as explosive charge amount and stand-off distance on the shape and microstructure of the interface, mechanical properties and corrosion behavior were investigated. The results showed that with increasing stand-off distance and explosive charge amount, the velocity and angle of impact increased, and this phenomenon led to the interface transforming from a smooth to a wavy state and resulting in melted and separated regions. The results obtained from scanning electron microscope (SEM) images showed that with increasing stand-off distance and explosive charge amount and consequently increasing impact velocity, the length and height of the waves created at the interface increased. Energy dispersive X-ray spectroscopy (EDS) and X-ray diffraction (XRD) analysis showed that no intermetallic compounds were formed at the joint interface. The results of the microhardness test also indicated that the hardness around the joint interface increased by 25% due to plastic deformation and work hardening caused by the intense impact of the base and flying plates. By performing shear strength tests, it was found that in all samples, failure occurred in the phosohor bronze layer and no failure occurred due to separation of the samples from the interface. By performing tensile tests, it was found that the ultimate tensile strength increased from 430 to 488 MPa with increasing stand-off distance and explosive load. Polarization acquisition and impedance spectroscopy (EIS) tests showed that with increasing impact energy, the corrosion potential decreased and the corrosion current density increased significantly from 5.5 to 13.2 &mu;A/cm².</div> <br> &nbsp; جوشکاری انفجاری, فاصله توقف, مقدار بار انفجاری, فصل مشترک, صفحه پرنده. Explosive welding, Stand-off distance, Explosive charge, Interface, Flyer plate. 53 68 http://jwsti.iut.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5217-1&slc_lang=fa&sid=1 E. Mohammadi ابراهیم محمدی 6660213171 No School of Metallurgy and Materials Engineering, School of Engineering, University of Tehran, Iran. دانشکده متالورژی و مواد دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران. S. A. A. Akbari Mousavi سید علی اصغر اکبری موسوی akbarimusavi@ut.ac.ir Yes School of Metallurgy and Materials Engineering, School of Engineering, University of Tehran, Iran. دانشکده متالورژی و مواد دانشکدگان فنی، دانشگاه تهران.