جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای ترک ذوبی

حمیدرضا پوراسکندری، مسعود گودرزی، روح اله عشیری،
دوره 9، شماره 2 - ( 6-1405 )
چکیده

سوپرآلیاژ Inconel 738LC به دلیل حضور گسترده در پره‌های توربین گازی و حساسیت بالای ریزساختاری به حرارت، یکی از چالش‌برانگیزترین آلیاژها در فرآیندهای جوشکاری به شمار می‌رود. مهم‌ترین محدودیت جوشکاری این آلیاژ، حساسیت بالا به ترک ذوبی در ناحیه متأثر از حرارت است که ناشی از تشکیل فیلم‌های مذاب بین‌دانه‌ای در حین سیکل حرارتی جوشکاری می‌باشد. در این پژوهش، اثر فرآیند جوشکاری قوسی تنگستن-گاز با فلاکس فعال (A-GTAW) بر رفتار ناحیه متأثر از حرارت، ضخامت فیلم مذاب و حساسیت به ترک ذوبی در سوپرآلیاژ Inconel 738LC مورد بررسی قرار گرفت. برای این منظور، نمونه‌ها با فلاکس‌های مختلف تحت شرایط حرارت ورودی تقریباً ثابت جوشکاری شدند و اثر فلاکس فعال بر هندسه جوش، عرض ناحیه متأثر از حرارت و ضخامت فیلم مذاب ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که استفاده از فلاکس فعال، با ایجاد تمرکز قوس و تغییر الگوی جریان مذاب ناشی از اثر معکوس مارانگونی، موجب هدایت مؤثرتر حرارت به سمت عمق قطعه و کاهش انتقال جانبی آن شده است. این موضوع منجر به کاهش عرض ناحیه متأثر از حرارت و کاهش ضخامت فیلم مذاب در برخی نمونه‌ها گردید. همچنین مشخص شد رفتار ترک‌خوردگی تابعی از برهم‌کنش میان ضخامت فیلم مذاب و تنش انقباضی حوضچه جوش است. در نمونه بدون فلاکس، علی‌رغم تشکیل تعداد بیشتری فیلم مذاب، هیچ‌یک به ترک ذوبی تبدیل نشدند که این موضوع به پایداری بیشتر فیلم مذاب و توانایی آن در پر کردن ناپیوستگی‌ها نسبت داده شد. در مجموع، نتایج این پژوهش نشان داد که فرآیند A-GTAW می‌تواند از طریق کنترل الگوی انتقال حرارت و شرایط تشکیل فیلم مذاب، بر حساسیت به ترک ذوبی در سوپرآلیاژ Inconel 738LC اثرگذار باشد.
 
رضا صحیحی، سید محمدعلی بوترابی، روح اله عشیری،
دوره 11، شماره 2 - ( 10-1404 )
چکیده

سوپرآلیاژ Inconel 738LC به‌دلیل استحکام ناشی از رسوبات گاما پرایم و حضور فازهای کم‌ذوب، در جوشکاری مستعد ترک‌های ذوبی در ناحیه متأثر از حرارت است و این موضوع قابلیت اطمینان اتصال را محدود می‌کند. در این پژوهش، اثر جریان در جوشکاری قوس تنگستن با گاز محافظ (GTAW) در دو حالت ثابت و پالسی بر جوش‌پذیری، ریزساختار و خواص مکانیکی این سوپر‌آلیاژ بررسی شد. برای ارزیابی جوش ها، آزمون کشش در دمای محیط و سختی‌سنجی ویکرز انجام شد و ریزساختار به‌کمک میکروسکوپ الکترونی و نوری مطالعه گردید. نتایج نشان داد پالسی‌کردن—به‌ویژه در فرکانس‌های بالاتر—با ایجاد نوسان حرارتی کنترل‌شده و کاهش ورودی حرارت مؤثر، وقوع ترک‌های ذوبی را به‌طور معناداری کاهش داده و کیفیت اتصال را بهبود می‌بخشد. این رویکرد با سوق‌دادن انجماد از دندریتی ستونی به هم‌محور، کاهش جدایش بین‌دندریتی و توزیع یکنواخت‌تر و ریزتر کاربیدهای MC، زمینه بهبود استحکام، شکل‌پذیری و سختی فلز جوش را فراهم می‌کند. در مجموع، GTAW پالسی روشی کارآمد برای مهار ترک‌خوردگی و ارتقای عملکرد اتصال در IN738LC است.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله علمی-پژوهشی علوم و فناوری جوشکاری ایران می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2026 CC BY-NC 4.0 | Journal of Welding Science and Technology of Iran

Designed & Developed by : Yektaweb

تحت نظارت وف ایرانی