H. Rahmani, A. Lakzian, A. R. Karimi Karouyeh, A. Halajnia. Effects of Time, Temperature, pH and Urease Concentration on Enzyme Adsorption and Activity of Vermiculite and Sepiolite. jwss 2013; 17 (65) :1-12
URL:
http://jstnar.iut.ac.ir/article-1-1632-fa.html
رحمانی حدیثه، لکزیان امیر، کریمی کارویه علیرضا، حلاج نیا اکرم. مطالعه تاثیر زمان، دما، اسیدیته و غلظت اورهآز بر جذب و فعالیت آنزیم در رسهای سپیولیت و ورمیکولیت . علوم آب و خاک. 1392; 17 (65) :1-12
URL: http://jstnar.iut.ac.ir/article-1-1632-fa.html
دانشگاه فردوسی مشهد ، soilsun65@yahoo.com
چکیده: (19799 مشاهده)
اورهآز یکی از مهمترین آنزیمهای چرخه نیتروژن است. رسها با داشتن سطوح جذبی برای آنزیمها، نقش بسزایی در پایداری این ترکیبهای پروتئینی در برابر عوامل محیطی گوناگون دارند. برای بررسی برهمکنش اورهآز و رسهای سپیولیت و ورمیکولیت سه آزمایش جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. دو آزمایش به ترتیب شامل شش سطح زمان (0، 1، 2، 5، 10 و 20 روز) و پنج سطح دمایی(10 تا 50 درجه سانتیگراد) و آزمایش سوم با آرایش فاکتوریل شامل اسیدیته در سه سطح (5، 7 و 9) و غلظت در شش سطح (05/0، 25/0، 1، 5، 15 و 30 واحد آنزیمی) با دو تکرار اجرا گردید. آزمایشها نشان دادند که با گذشت زمان، فعالیت آنزیم جذب شده بر سطح رسها بیشتر از آنزیم آزاد بود. دمای بهینه فعالیت آنزیم آزاد و جذب شده به ترتیب 30 و 50 درجه سانتیگراد به دست آمد. بنابراین جذب آنزیم بر سطح رس، پایداری آن را در برابر دشواریهای محیطی افزایش میدهد. همچنین بیشترین میزان جذب اورهآز بر سطح سپیولیت و ورمیکولیت به ترتیب در اسیدیتههای 9 و7 رخ داد. بررسی همدماهای جذب این آنزیم نشان داد که ورمیکولیت با شدت و توانایی بالاتری نسبت به سپیولیت، اورهآز را جذب مینماید.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومی دریافت: 1390/6/10 | پذیرش: 1390/8/14 | انتشار: 1392/9/12