، zibaei@shirazu.ac.ir
چکیده: (28401 مشاهده)
خشکسالی از جمله پرهزینهترین حوادث هواشناسی میباشد و ایران در برابر اثرات اقتصادی، اجتماعی و زیستمحیطی خشکسالی بسیار آسیبپذیر است. در این مطالعه مدل حداکثرسازی سود انتظاری و برنامهریزی مطلوبیت کارا جهت تعیین الگوی کشت بهینه، سود ناخالص انتظاری و آب مصرفی با و بدون خشکسالی در سطح مزارع نماینده گروههای همگن به کار برده شد. این مطالعه بر اساس دو سری داده انجام شد. یک نمونه 180 بهرهبرداری برای مصاحبه و جمعآوری دادههای لازم در سطح مزرعه در سال 1386 انتخاب گردید. مزارع نمونه با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی طبقهبندی شده دو مرحلهای به دست آمد. نتایج نشان داد که بیشترین کاهش در سود انتظاری متوجه کشاورزانی است که از آب سطحی رودخانه و یا کانال استفاده میکنند. این گروه از کشاورزان کاهش شدیدی را در درآمد انتظاری (64%-53%) به عنوان پیامد خشکسالی، عمدتاً به دلیل این که دسترسی آنها به آب به میزان قابل توجهی کاهش مییابد، متحمل میشوند. کمترین میزان خسارت متوجه گروه همگن زارعینی است که از آب زیرزمینی یا منابع آب تلفیقی زیرزمینی و سطحی استفاده میکنند. کاهش در درآمد انتظاری این گروه به ترتیب 7 و 32 درصد سود انتظاری در سال نرمال است. در نهایت نتایج نشان داد که الگوی رهاسازی آب از دریچه سد درودزن در سال زراعی 80-1379 و 1385-1384 بر اساس قیمتهای سایهای محاسبه شده برای هر متر مکعب آب در دهههای مختلف سال، بهینه نبوده است.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومی دریافت: 1389/6/28 | انتشار: 1389/4/24